• Hoe ’t ooit begon…..
    Gekleed in fel oranje sweaters en lange witte broeken van en speciale stof, zo begon ruim 60 jaar geleden zeer modebewust de softbal tak van Onze Gezellen aan haar eerste wedstrijden.
    Op de Dag van de Arbeid, 1 mei 1960, werd na amper 2 maanden training door een groepje speelsters deelgenomen aan het Rooswijk toernooi.
    En omdat er op dat toernooi flink werd gewonnen, zou ik kunnen volstaan met  ‘the rest is history……’
    Maar omdat niet iedere lezer deze historie heeft meegemaakt, gaat dit stukje over de afgelopen 60 jaar van onze softbal tak, want ze sporten EN nog lang en gelukkig EN met wisselend succes.
    Het eerste vriendschappelijke succes smaakte duidelijk naar meer, de term ‘Dolle mina’ moest nog worden bedacht, maar de dames sloegen er gelijk als een dolle op los.
    Zoals een kersverse vereniging betaamt, werd onderaan de competitie ladder begonnen, maar ze gingen met de roltrap omhoog naar de volgende klasses. In het eerste jaar na oprichting, kampioen, 4de klasse, het jaar daarop kampioen van de 3de klasse en weer 365 dagen later kampioen van de 2de klasse.
    En dus bereikten ze zo’n vier jaar na de oprichting het, op dat moment, hoogste niveau, de 1ste klasse en na instelling van de hoofdklasse promoveerde Onze Gezellen in 1965 zelfs naar dat niveau.
    En niet voor spek en bonen, in 1967 werd zelfs voor het landskampioenschap gestreden. Een wedstrijd die door een scheidsrechterlijke dwaling (eigen woorden van de betreffende umpire) nipt werd verloren, maar samengevat niet gek voor een cluppie dat pas zo’n 7 jaar actief was.
    Die vliegende start was niet alleen te danken aan het sportieve talent of de modebewuste kleding van de dames, maar uiteraard ook te danken aan regelmatig en intensief trainen.
    Onze Gezellen softbal had landelijk zelfs een primeur, want bij ons kon (en kan er nog steeds) ook in de winter worden getraind. Afwisselende trainingsschema’s kregen de dames voorgeschoteld door de heren van der Putten en Jonker, de sweaters en lange broeken werden na 3 jaar ingeruild voor praktischer kleding.
    En nog een noviteit, als de zaal een keer niet beschikbaar was, werd met omliggende verenigingen een andere competitie opgezet. Tegenwoordig noemen we dat een pub quiz, toen werd dat als hersengymnastiek omschreven.
    Al die activiteiten hadden een aanzuigende werking en grote gevolgen voor de ledenaantallen. In de jaren 60 speelde Onze Gezellen softbal met liefst 11 negentallen in de jeugd en senioren competities.
    Maar, er waren meer ‘verleiders’ om dames naar de velden te krijgen. Want ook in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw organiseerde iedere, zichzelf respecterende, vereniging minstens eenmaal per jaar een toernooi. Uiteraard niet alleen voor ledenbinding, maar zeker ook voor de kantine opbrengsten.
    Dagen waarop het complex van Onze Gezellen niet alleen uit de voegen barstte, maar ook op de velden van huidig VVH/Velserbroek werd die dagen intensief gesoftbald. Met als hoogtepunt een senioren toernooi op liefst 12 velden met 65 deelnemende teams, waarbij de verre velders elkaar in de ogen konden kijken, maar vooral elkaar ook moesten waarschuwen voor inkomende ballen.
    Tjsa, ik zou het kort houden, maar 60 jaar softbal laat zich niet in een A-4 tje vangen, dus wordt het wel en wee van de softballende dames in de  komende edities vervolgd….